praeeminentia

prae-ēmĭnentĭa, ae, f.,

• pre-eminence (post-class.): negotii, Claud. Mam. Stat. Anim. 1 praef.

praeēminentia, ae, f. (praeemineo), der Vorzug, die Vortrefflichkeit, Claud. Mam. epist. praemiss. libr. 1. de stat. anim.: Plur., Claud. Mam. de stat. anim. 3, 13. – Nbf. praeminentia (virium), Avian. apol. 4 in. p. 68 Fröhner.

praeeminentia [LL] 1 high position or situation. s1311 ingressum infra castrum de Scardeburge ‥ obsederunt. ‥ Petrus ~a petre preclusus ‥ misit legatos Flor. Hist. III 150. 2 pre-eminence, excellence, superiority; b (as honorific title); c dominion, authority. qui scientie et nominis ~ia ceteris quasi principari videbantur H. Bos. LM 1351A; s1252 Andefulsus, qui propter sui ~iam rex dicitur Hispanie M. Par. Min. III 122; 1301 omittere non possumus ‥ quin insolentiam subjectorum ‥ ~ia regia ‥ reprimamus Ann. Lond. 120; 1301 ex ~ia status sui regie dignitatis (Lit. Papae) Wals. HA I 96; s1301 ex preiminencie [v. l. preminencia] regie dignitatis Eul. Hist. III 184; de ~ia primacie Croyl. 92; 1432 tanta potencia virtutum, ~ia sapiencie, rationatu justicie MGL III 461.  b c1241 sciat ‥ vestre paternitatis ~ia Ch. Sal. 272; vestram ~iam pastoralem promoveat ‥ Pastor altissimus Ziz. 301; 1477 ut ‥ ad ‥ gradum bacallariatus eundem admittere vestre dignatur ~ia bonitatis Reg. Whet. II 173.  c quod solum nature racionalis, ut Dei, angeli et hominis, sit ad sensum expositum dominari, patet ex hoc quod dominium sic sumptum dicit ~iam ad regendum actus liberos, quod non est alicujus quod est natura racionali inferius Wycl. Dom. Div. 4. 3 high rank. secundum ~iam dignitatis Bald. Cant. Serm. 5. 14. 533; transcensis ‥ dignitatis caduce ~iis Ad. Marsh Ep. 49; 1297 quivis alius cujuscunque preheminencie condicionis et status Reg. Cant. 156; ad ~iam magistralem in dicta facultate ‥ meruit exaltari FormOx 139; peccat mortaliter cujuscunque dignitatis, ~ie, condicionis ‥ est Ockham Dial. 670; 1387 ut literas de salvo ‥ conductu ‥ personis tam ecclesiasticis quam secularibus status gradus dignitatis honoris seu ~ie fuerint RScot 89a.. 4 privilege, prerogative. intendit significare sibi aliquos esse conjunctos respectu hujus actus ‘divellimur’, respectu quorum habeat quamdam dignitatis prerogativam et dominacionis preheminenciam Bacon XV 68; in solitaria vita tres ~ias [ME: preeminences] adquisivit: privilegium predicatoris, meritum martiris, premium virginis AncrR 52; 1439 cum omnibus suis juribus, et pertinenciis, ~iis, libertatibus et franchesiis eisdem pertinentibus Bekynton I 44; 1570 ei ‥ stilum, titulum, libertates et ~ias hujusmodi officio convenientia ‥ concedimus Foed. XV 679.

præēmĭnentĭa, æ, f. , prééminence : [pl.] Mamert. An. 3, 15.