praeplacere

praeplacere [CL prae+placere] 1 to please previously. dum ‥ pertritas et ‥ decoctas ‥ fastidiret ‥ que ~uere tortulas E. Thrip. SS II 11. 2 to be particularly pleasing or popular. preplacet hic usus, cui regis gratia major / affuit, et pretium sermo rotundus habet J. Sal. Enth. Phil. 151.