praesentialis

praesentialis [LL] 1 (of person) present (at), who is in the same place, in person. b (of act or state) accomplished or informed by personal presence, personal. medicus Kinefridus qui sicut morienti illi ita et elevate de tumulo ~is affuit ut in tam mirando ‥ miraculo testis existerat [l. existeret] ‥ Lib. Eli. I 27 p. 45.  b virtus autem sancti martyris, si non erat, ut consueverat, frequens ac ~is, tamen ‥ Herm. Arch. 19 p. 51; regis filius, Johannes, cujus incrementum ac laudes ~i conspectioni committo ne videar ‥ ex insufficientia mea minus dixisse de eo quam est Gerv. Tilb. II 2; 1236 cum nihil ‥ post tuum ~e sanctissimum colloquium quam per epistolas tuas consolatio sit mihi tam jocundum Gros. Ep. 20 p. 70; 1279 per ~em aspectum corporis ‥ se potentem et validum ostensurus Mon. Hib. & Scot. 121b; s1327 quod nec illa permisit filium suum ‥ aut aliquem suorum liberorum sibi ~e solacium prebere V. Ed. II p. 88; disposicionem seu statum vel modum ~em sive presentaneum divine noticie, ita dicit Bradw. CD 721C. 2 present, who or that is here and now or exists at the time of speaking, current. propter offensa ~ia populi Herm. Arch. 1 p. 29; jam adest quinta feria ~is Ib. 20 p. 52; cui ad mortem aegrotanti supervenit eadem consanguinea, a ~i matre monasterii destinata Gosc. Edith 283; presens assertio ‥ assertio ~is de antichristo futuro, quoniam erit, partim est existentia antichristi futura Gros. 144.