pransito
pransĭto, āvi, 1, v. freq. n. and a. [prandeo].
- I Neutr., to breakfast, to eat breakfast or luncheon (mostly ante- and post-class.): ad rivum accumbentes viatores pransitare solent, Vitr. 8, 3: pransitans et cenitans, Lampr. Elag. 27.—
- II Act., to breakfast upon, eat at breakfast or luncheon: polentam, Plaut. As. 1, 1, 20 (35): prolem, Arn. 4, 143.—Impers. pass.: ut pransitaretur et cenitaretur, Macr. S. 2, 13.
prānsito, āvī, ātum, āre (Intens. v. prandeo), frühstücken, ein Frühstück einnehmen, absol., Cic. ad Att. 5, 21, 5 Müller, Vitr. u. Lampr. – m. Acc. = als Frühstück-, Imbiß genießen, polentam, Plaut.: prolem Lycaoniam, Arnob. – Pass. impers., ut pransitaretur, cenaretur, Macr. sat. 2, 13, 1.
prānsĭtō, āvī, ātum, āre (prandeo), ¶ 1 intr., déjeuner ordinairement : Vitr. Arch. 8, 3 || pransitatur Macr. Sat. 2, 13, on déjeune ¶ 2 tr., manger à déjeuner : Pl. *As. 33 || manger [dans un repas] : Arn. 4, 24.