principiator

principiator [ML principiare+-tor] , (log. & phil.) originator, initiator, one who causes to come into being (in quot. of God). contra hanc instantiam arguo, sicut Pater et Filius et Spiritus Sanctus dicuntur unus spiritus, quia sunt unus Deus qui creat: ita Pater et Filius possunt dici unus ~or Spiritus Sancti quia sunt unum principium quod Spiritum Sanctum principiat Middleton Sent. I p. 115b..