propitiatrix
prŏpĭtĭātrix, īcis, f. [propitiator],
- a propitiatress (eccl. Lat.): delictorum, Ambros. Laps. Virg. 4, n. 16.
propitiātrīx, trīcis, f. (Femin. zu propitiator), die Versöhnerin, Ambros. de laps. virg. 4, 16.
ipsoque adhuc motu affirmans, saltu et plausu suo injocundo ~icem Editham interpellabat
prŏpĭtĭātrīx, īcis, f. , celle qui intercède pour : Ambr. Laps. Virg. 4, 16.