prosicies
prōsĭcĭes, ēi, f. [proseco, II. B.],
- the flesh cut off for sacrifice (ante-class. for prosectum): prosiciem extorum in mensam porricere, Varr. ap. Non. 220, 23.— Collat. form: prosicium, quod prosecatum proicitur, Paul. ex Fest. p. 225 Müll.
prōsĭcĭēs, ēī, f. , Varr. d. Non. 220, 23, et prōsĭcĭum, ĭī, n. , P. Fest. 225, 15, c. prosecta.