pythonicus
pȳthōnĭcus, a, um, adj., = πυθωνικός,
- prophetic, magical: spiritus, Tert. Anim. 28 fin.; Vulg. Lev. 20, 27.
pȳthōnicus, a, um (πυθωνικός), weissagerisch, zauberisch, Tert. de anim. 28 extr. Vulg. Levit. 20, 27.
pȳthōnĭcus, a, um, qui devine, prophétique : Tert. Anim. 28.