querquerus
querquĕrus or quercĕrus, a, um, adj. [cf. Gr. καρκαίρω, to tremble],
- cold to trembling, shivering (ante- and post-class.): querqueram frigidam cum tremore a Graeco κάρκαρα certum est dici, unde et carcer. Lucilius: Jactans me ut febris querquera, the ague, Paul. ex Fest. p. 256 Müll.; so, febris querquera, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 719 P.: febris rapida et quercera, Gell. 20, 1, 26; also, absol.: querquĕra, ae, f., the ague: querqueras sanare, Arn. 1, 28; Ap. Apol. p. 297, 14 (al. querquerum).
querquerus (quercerus), a, um (v. καρκαίρω, zittern), kalt, daß man zittert (vgl. Paul. ex Fest. 256, 10), febris quercera, das kalte Fieber, Plaut. friv. fr. 2 (bei Prisc. 6, 87, wo Hertz bl. febris, doch s. not. cr.). Lucil. 1194. Gell. 20, 1, 26. – dass. subst., querquera (quercera), ae, f., Lucil. 1277. Arnob. 1, 48. Apul. apol. 35 Kr.