ramusculus
rāmuscŭlus, i, m. dim. [ramus],
- a little branch or bough, a twig (late Lat. for ramulus), Hier. Ep. 133, 3; Vulg. Isa. 18, 5.
rāmusculus, ī, m. (Demin. v. ramus), das Ästchen, Zweiglein, eig. u. bildl., Marc. Emp. 16 u. 26. Plin. Val. 1, 36. Probus in Schol. Bern. Verg. georg. 1, 403. Hieron. epist. 133, 3 u. in Ioël 1, 6 sq. Vulg. Isai. 18, 5. Cassiod. in psalm. 57.
purpurei et rubicundi flores ex ipsis lignorum ~is [gl.: ] exortitwy ,boh ,boginclum
caesis de vicina silva ~is
iste collum trajectus, vel ut quidam dicunt, arboris ~o equo pertranseunte fauces appensus
~us, parvus ramus
tempore vero procedente, calore exteriori et siccitate potentiali liquidiores partes illius ~i consumentibus, ~us ille desiccatur
[vulpes ] ~os filicis [v. l. salicis ] ‥ mittit in aquam ‥ et in descensu ~orum natantium aves exterrentur
emit ‥ capam ‥ cum ‥ ~is foliorum de auro supertextis
consuuntur dicte parure per totum cum ~is rosarum de serico habentibus rosas et folia de auro(
conserta floribus aureis et ~is discoloratis
unde ‥ verborum vimina patulis defusa ~is succreverunt
ubi de singulis verborum radicibus multiplices regularum ~os pululasse antiqua ‥ traditio declarat
adhuc ex radice cordis nascentes cogitationum ~os ventus temptationum flagellat
~i enim, qui a pestifera radice infirmitatis multipliciter pullulaverant
diabolus ‥ nidos facit de ~is diversarum cogitacionum, ova ponit de munusculis perversarum delectacionum
cervus ‥ frondentibus cornuum ~is numerosus
rāmusculus, ī, m. (ramus), petite branche : Hier. Ep. 133, 3.
ramuscŭlus, i, m.: rametto, ramoscello.