rapum
rāpum, i, n. [akin to Gr. ῥάφη, ῥαφάνη] (collat. form rāpa, ae, f., Col. 11, 3, 16; Scrib. Comp. 176; 177),
- a turnip, rape: Brassica rapa, Linn.; Varr. R. R. 1, 59, 4; Col. 2, 10, 22 sq.; Plin. 18, 13, 33, § 125; flung at one as an insult, Suet. Vesp. 4.—
- II A knob or lump formed by the roots of a tree: magnarum arborum truncos cum rapo suo transtulit, Sen. Ep. 86, 17; cf. id. ib. 86, 18.
rāpum, ī, n. (ῥάπυς), I) die Rübe (Brassica rapa, L.), Scriptt. r.r. u.a.: raporum semen, Liv. – andere (seltenere) Form rapa, ae, f., b. Colum. 11, 3, 16. Scrib. Larg. 176 sq. Aur. Vict. vir. ill. 33, 7. Ampel. 18, 8. – II) der Wurzelknollen, arboris, Sen. ep. 86, 16 u. 18.
ij m. pro falso dicto de ~o
quod habeat coram ‥ rege ‥ corpus Mossei Judei de quo quedam Cristiana Matillis ‥ queritur de ~o
Marina filia Everwini appellat Rogerum de Baris de ~o, quod ipse eam prostravit et virginitatem suam ei abstulit
Gunoka Cunteles appellavit Elyam Alkestair’ de ~o et ipsa non venit
Dionisia filia Elie de Nateby appellavit in comitatu Henricum filium Henrici de ~o
quod sacerdotes ‥ defamati super crimine fornicacionis non sint indictati de ~a coram justiciariis regis, sicut latrones
cum omnibus libertatibus ‥ exceptis ‥ murdro et ~o
cum multro ‥ et latrone et aqua et rato [v. l. rapo ]
rāpum, (14) ī, n. (ῥάπυς), ¶ 1 rave, navet : Cato Agr. 6 ; Varro R. 1, 59, 4 ; Plin. 18, 125 ¶ 2 racine tuberculeuse : Sen. Ep. 86, 17.
- 1. raap;
- 2. (Sen.) wortelknol.
Statuimus, quod jurati non possint, nec debeant æstimare blada, arma, Rapa, scandolas domorum, lectos.... dummodo ille, cujus pignus est, velit ipsi jurato aliud bonum pignus dare ad æstimandum.An Gladius, Gall.
rāpum, i, n.: rapa
● bulbo Sen ⧟ André (2010 - 216) ῥάπυς; POWO 279485-1, 217826-2, 700725-1, 77229603-1, 700730-1.