reconsignare

reconsignare [LL] 1 to seal again (the door of a building). ostium ei cum benedictione aperit et post ingressum ostium ~at usque diem alterum Meaux I 140. 2 to give back, return, consign again: a (person); b (artefact); c (land or possession); d (act, or abstr.). a c1155 beata æðelburga te suam Christo ~abit oviculam Osb. Clar. Ep. 40.  b progrediens viro a quo eam [sc. pyxidem] acceperat, ~avit Ben. Pet. Mir. Thom. III 20; cappas sericas, dalmaticas, turribula ‥ et textos ‥ que omnia adquietavi et vobis ~avi Brakelond f. 129; postquam illa rex clauso pugillo tenuit, noluit expansis digitis illa, licet postulantibus, ~are M. Par. Abbr. 248.  c donec ipse Jordanus ‥ ~avit in manus episcopi ‥ illam medietatem [ecclesie] Brakelond f. 138; iratus coegit Eustachium ~are in manu sua munitionem de Bahanburch J. Hex. HR Cont. 291; s1299 quod rex Francie ‥ refeoffaret regem Anglie ‥ et ~aret ‥ libere ‥ Wasconiam Rish. 389; s1192 totam Terram Sanctam ei ~ans Meaux I 267.  d ipse filius innumeris ibi signis tunc et deinceps exhibitis, hostia cognoscitur sanctitatis. quibus ab antiquitate celo ~atis, exequamur pauca ex multis moderni et nostri temporis V. Kenelmi 17; Dominus omnium ‥ non minorem partem nostri obsequii vobis ~et in regno suo quam nobismet ipsis provenire optamus Osb. Clar. V. Ed. Conf. 11 p. 89; unus ‥ graviter eum percussit. cui ~ato ictu sub aure vicem illi reddidit G. Herw. f. 334. 3 to give back, resign (office). quarum exemplo Ciriacus [i. e. Siricius] papa tunc Romane sedi presidens accensus, ~ata sui apostalatus dignitate ‥ earundem comes efficitur virginum (Ursula) NLA II 491.