reiecto
rējecto, āvi, 1, v. freq. a. [reicio].
- To throw or cast back (very rare): montes Icti rejectant voces ad sidera mundi, Lucr. 2, 328; Sil. 7, 421: caseum Alpinum rejectavit, cast up, vomited, Spart. Anton. 12.—
- II To throw away again: praedam, Sil. 7, 722.
rēiecto, āre (Intens. v. reicio), I) zurückwerfen, voces ad sidera mundi (v. Bergen), Lucr. 2, 328: spumea late cautibus obiectis caerula, Sil.: caseum, wieder von sich geben, wieder ausspeien, Capit. – II) wieder wegwerfen, praedam, v. Wolf, Sil. 7, 722.
See: rejectare
- 1. (Lucr.) terugwerpen, terugkaatsen; ➤ montes -ant voces;
- 2. uitspugen [praedam].