rejectio
jacio componitur reicio, -cis, i. jacere, et inde rejectus, -a, -um, et hec ~o, -nis
electa via illa et facta impetratione, ad ~onem redire non poterit, nec seisinam suam propria auctoritate resumere
anagoge, i. ~o [sursum ] per os sanitatis
rejectĭō, (13) ōnis, f. (rejicio), ¶ 1 action de rejeter [au dehors] : sanguinis Plin. 33, 146, hémoptysie ¶ 2 [fig.] a) rejet : Cic. Fin. 3, 20 ; Balbo 29 ; b) récusation : Cic. Sulla 92 ; c) action de rejeter sur (dʼimputer à) un autre : *Quint. 9, 1, 30 || abandon de points étrangers à la question [rhét., ἀποδίωξις] : Rufinian. Fig. 12.