remansio
remansio, a staying behind, remaining, stay, continuance
rĕmansĭo, ōnis, f. [remaneo],
- a staying or remaining behind; a remaining, continuing in one's place (Ciceronian): profectio animum tuum non debet offendere: num igitur remansio? etc., Cic. Lig. 2, 4: tua remansio, id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 17.
remānsio, ōnis, f. (remaneo), das Zurückbleiben, Verbleiben an dem bisherigen Orte, Cic. Lig. 4 (wo Ggstz. profectio); ad Q. fr. 3, 1, 5. § 17. Ambros. in psalm. 118. serm. 16, 43; de off. 1, 41, 205.
nisusque amicorum precibus, ~ionem illius diei deprecatus est
in anachorisii ~ione et vita eremitica
~io capitis sancti Wlfadi
debet pro hoc servicio percipere ‥ et pro ~is forragii xv d.(
si domino solvatur de ~ione gallinarum die cinerum per maneria et redditus caponum, cymini et alterius redditus
rĕmānsĭō, (14) ōnis, f. (remaneo), action de séjourner, séjour : Cic. Lig. 4 ; Q. 3, 1, 17.
Contentio quæ erat inter nos et canonicos Senonensis ecclesiæ, super justitia et Remansionibus advenarum in villa de Pontibus super Yonam, etc.Vide supra Remaisancia et Remanentia 2.
remānsiō ōnis, f
- remaneo, a staying behind, remaining, stay, continuance: tua.