repente
repente, suddenly, unexpectedly, on a sudden
Frieze-Dennison Vergil
repēns, entis: (adv.), suddenly, unexpectedly, 1.594.
rĕpentē, adv., v. 2. repens fin. b.
repente, Adv. (repens), plötzlich, mit einem Schlage, unvermutet (Ggstz. sensim), Ter., Cic. u.a. – attrib., laeta rep. pax, Liv. 1, 13, 6: quo repente discursu, Liv. 22, 17, 3.
~e me sub pretextu ecclesiastici ordinis, in curarum secularium pelago reperi
si aliqua temptatio exorta foris ~e extiterit, vos tamen stabiles estote [cf. ]I Cor. xv 58
ecce ~e in medio sermone ‥ [episcopus ] adjurare coepit illum ut sacerdotale officium per eum susciperet
exsurrexit ~e et ‥ impetum fecit in regem
aliqui autem dure cervicis homines ‥ ~e percussi, plangebant sui reatum facinoris et erroris
~e, A.sodenly
ecce repente pius nodatos arbiter artus / eripit et chalibis mox stricta ligamina rupit
prono vultu protinus ‥ pedibus ‥ pontificis advolutus est; qui ‥ ~e elevavit eum a terra
tunc etiam ecclesiae ~e instaurantur
hec dicens Grammatica in aliam ~e vocem mutata ‥ talibus ‥ verbis fuit initiata
in Levitico ‥ dicitur: ‘homo etc.’ ubi ~e ‘si cecus etc.’
ab ipsa ejus spelunca a ~ente fons sacer emersit
rĕpentĕ (7) (repens), adv., tout à coup, soudainement, soudain : Pl. Mil. 177 ; Cic. de Or. 1, 252 ; Verr. 2, 5, 91 ; Cæl. 63 ; Phil. 2, 65 ; Cæs. G. 1, 52, 3 ; 6, 12, 8.
repente
adv.
- 2 repens, suddenly, unexpectedly, on a sudden: quamvis repente: a tergo signa canere, S.: cunctisque repente Improvisus ait, V.: conlecta auctoritas, Cs.: modo egens, repente dives: abiectus conscientiā repente conticuit: cum circumfusa repente Scindit se nubes, V.: facta repente pax cariores Sabinas fecit, L.