omniscient
omniscient
adj.
P. and V. πάνσοφος.
adj.
P. and V. πάνσοφος.
OMNISCIENT
omnia providens atque animadvertens (Cic. N.D. 1 20 54); cujus notitiam nulla res effugit (after Cic. ib.); *qui eventura novit omnia ac velut praesentia contemplatur.
omnia providens atque animadvertens (Cic. N.D. 1 20 54); cujus notitiam nulla res effugit (after Cic. ib.); *qui eventura novit omnia ac velut praesentia contemplatur.
omniscient: *(Deus) omnia providens et animadvertens: Cic. N. D. 1, 20, 54; *qui nihil omnino nescit; cujus notitiam nulla res fugit, Cic. (in Kr.). (Not omnisciens.)