opprobrious
opprobrious
adj.
Ar. and P. διά̆βολος, P. βλάσφημος, V. λοίδορος (Eur. Cycl.), κᾰκόστομος, P. and V. κᾰκός.
Opprobrious words: V. λόγοι ὀνειδιστῆρες.
adj.
Ar. and P. διά̆βολος, P. βλάσφημος, V. λοίδορος (Eur. Cycl.), κᾰκόστομος, P. and V. κᾰκός.
Opprobrious words: V. λόγοι ὀνειδιστῆρες.
OPPROBRIOUS
ignominiosus (discreditable): probrosus (disgraceful): contumeliosus (reproachful): turpis (base immoral). To be opprobrious turpe esse; turpitudinem habere; probro dedecori esse; habet aliquid ignominiam.
ignominiosus (discreditable): probrosus (disgraceful): contumeliosus (reproachful): turpis (base immoral). To be opprobrious turpe esse; turpitudinem habere; probro dedecori esse; habet aliquid ignominiam.
opprobrious: turpis, probrōsus (rare), etc.: v. DISGRACEFUL . Oft. expr. by probrum: to be looked on as o., probro haberi, Sall. Cat. 12: letters full of o. language towards any one, epistolae plenae omnium in aliquem probrorum, Cic. Att. 11, 9.