outrageous
outrageous
adj.
Shameless: P. and V. ἀ̆ναιδής.
Disgraceful: P. and V. αἰσχρός.
Monstrous: P. and V. δεινός, P. πάνδεινος ; see Monstrous.
Excessive: P. and V. περισσός.
adj.
Shameless: P. and V. ἀ̆ναιδής.
Disgraceful: P. and V. αἰσχρός.
Monstrous: P. and V. δεινός, P. πάνδεινος ; see Monstrous.
Excessive: P. and V. περισσός.
OUTRAGEOUS
immodicus; immoderatus; immodestus.
immodicus; immoderatus; immodestus.
outrageous:
1. indignus (shameful, humiliating): o. conduct, i. facinus, Ter. Andr. 1, 1, 118 to maltreat in an o. manner, i. in modum mulcare, Liv. 29, 9, med. As exclam., outrageous! indignum! Ov. M. 5, 37.
2. făcĭnŏrōsus (characterized by audacious crime: infreq.): the most o. assassins, sicarii facinorosissimi, Cic. Sext 38, 81: Just.
3. immŏdĭcus, immŏdĕrātus: v.IMMODERATE , EXCESSIVE .
4. immānis: v.MONSTROUS . Phr.: all declare it is positively o., clamant omnes indignissime factum esse, Ter. Ad. 1, 2, 11.
1. indignus (shameful, humiliating): o. conduct, i. facinus, Ter. Andr. 1, 1, 118 to maltreat in an o. manner, i. in modum mulcare, Liv. 29, 9, med. As exclam., outrageous! indignum! Ov. M. 5, 37.
2. făcĭnŏrōsus (characterized by audacious crime: infreq.): the most o. assassins, sicarii facinorosissimi, Cic. Sext 38, 81: Just.
3. immŏdĭcus, immŏdĕrātus: v.
4. immānis: v.