palaver
PALAVER
s. Superfluous talk cantilena (Brut. ap. Cic.); declamatio (Auct. Dial. de Orat.); gerrae; nugae.
Adulatory language blanditiae; blandimenta plur. (Cic.); lenocinium (Tac.). (The words are found in this connection and order.) blanditiae et assentationes.
s. Superfluous talk cantilena (Brut. ap. Cic.); declamatio (Auct. Dial. de Orat.); gerrae; nugae.
Adulatory language blanditiae; blandimenta plur. (Cic.); lenocinium (Tac.). (The words are found in this connection and order.) blanditiae et assentationes.
v. To talk superfluously inania fundere verba; multum esse in loquendo.
To use adulatory language blanditias dicere alicui (Ov.); blandiri alicui; blandis verbis or blandimentis permulcere aliquem (after Cic.); animum alicujus blandis verbis delinire (Plin.); auribus alicujus servire (Caes.).
To use adulatory language blanditias dicere alicui (Ov.); blandiri alicui; blandis verbis or blandimentis permulcere aliquem (after Cic.); animum alicujus blandis verbis delinire (Plin.); auribus alicujus servire (Caes.).
palaver (subs.): nūgae, arum; vānus sermo, etc.: v. NONSENSE , TALK .
palaver (v.): perh. nūgor, 1: cf. Cic. Div. 2, 13, init.