paroxysm
paroxysm
subs.
Convulsion: P. and V. σπασμός, ὁ, P. σφαδασμός, ὁ (Plat.), V. σπᾰραγμός, ὁ.
subs.
Convulsion: P. and V. σπασμός, ὁ, P. σφαδασμός, ὁ (Plat.), V. σπᾰραγμός, ὁ.
PAROXYSM
accessio (febris Celsus): (doloris) morsus or stimulus (Cic.).
accessio (febris Celsus): (doloris) morsus or stimulus (Cic.).
paroxysm: accessus, ūs; accessus atque impetus [doloris]: v. FIT (I.). Cf. faces dolorum, Cic. Tusc. 2, 25, fin. Phr.: the disease is attended with p.s of pain, magnos cruciatus habet morbus, Sen. Ep. 78, 6: the very p. of pain tends to bring itself to an end, ipsa summi doloris intentio invenit finem, cf. ib. § 7: to be seized with such a p. of anger, tantum irae concipere, Curt. 8, 1. (Paroxysmus is without authority, though used by some Latinists.)