peace-maker
PEACE-MAKER
pacificator (Cic.; rare): pacis auctor (Liv. 39 53 2): pacis reconciliator (Liv. 35 45 3: these especially of particular instances in which a person has made a peace): pacis arbiter (who decides on the terms of a reconciliation). To act the part of a peace-maker personam pacificam tueri (after Cic. Att. 8 12 4): to have recourse to anybody as a peace-maker reconciliatore pacis (et disceptatore de iis quae in controversia cum aliquo sunt) uti aliquo (Liv.): a peace-maker in a state interpres arbiterque concordiae civium arbiter civilis discordiae (Liv. 2 33 11; Justinus 16 4 9).
pacificator (Cic.; rare): pacis auctor (Liv. 39 53 2): pacis reconciliator (Liv. 35 45 3: these especially of particular instances in which a person has made a peace): pacis arbiter (who decides on the terms of a reconciliation). To act the part of a peace-maker personam pacificam tueri (after Cic. Att. 8 12 4): to have recourse to anybody as a peace-maker reconciliatore pacis (et disceptatore de iis quae in controversia cum aliquo sunt) uti aliquo (Liv.): a peace-maker in a state interpres arbiterque concordiae civium arbiter civilis discordiae (Liv. 2 33 11; Justinus 16 4 9).
peace-maker: pācĭfĭcus (adj.): blessed are the p.s, beati pacifici, Vulg. Matt. v. 9: v. PACIFICATOR .