premiss
premiss
subs.
In logic: P. πρότασις, ἡ (Aristotle) .
subs.
In logic: P. πρότασις, ἡ (Aristotle) .
premiss: *praemissa (major, minor): Logical t. t.: Aldr.: Milt.: Pure Lat. propositio (major), assumptio (minor): Cic. Inv. 1, 27, 67. Milt. Logic plen. Inst. 2, 10. In pl. praemissa, orum: Milt. l. c. Phr.: to grant the p.s and deny the conclusion, consequentia reprehendere quum prima concesseris, Cic. Tusc. 5, 9, init.: so, ea quae antecesserunt, cf. id. Inv. 1, 46, 86.