quencher
quencher: exstinctor, ōris. m. (rare): cf. sedebas, non exstinctor sed auctor incendii (not quenching, but fanning the flames), Cic. Pis. 11, 26: v. EXTINGUISHER . Fig.: exst. conjurationis, Auct. Or. pro Domo, 38, 101: ext. regiae domus (Cassandra), Just. 16, 1: v. DESTROYER : ANNIHILATOR : also expr. by the verbs.