rhetorical
rhetorical
adj.
P. ῥητορικός.
Declamatory: P. δημηγορικός, V. δημήγορος.
adj.
P. ῥητορικός.
Declamatory: P. δημηγορικός, V. δημήγορος.
RHETORICAL
rhetoricus. Rhetorical embellishment cultus: ornatus: dicendi or orationis cultus or ornatus: dicendi or orationis or verborum lumina (any conspicuous rhetorical embellishment): quasi verborum sententiarumque insignia (with reference to expression and thought): fucus pigmenta orationis (of ambitious ornaments used with bad taste).
rhetoricus. Rhetorical embellishment cultus: ornatus: dicendi or orationis cultus or ornatus: dicendi or orationis or verborum lumina (any conspicuous rhetorical embellishment): quasi verborum sententiarumque insignia (with reference to expression and thought): fucus pigmenta orationis (of ambitious ornaments used with bad taste).
rhetorical:
1. rhētŏrĭcus: r. exercises, r. exercitationes, Cic. N. D. 2, 67, 168: a r. syllogism, r. syllogismus, Quint. 9, 4, 57.
2. ōrātōrius: r. ornaments, o. ornamenta dicendi, Cic. Brut. 75, 261: v.ORATORICAL . Phr.: natural not r. brilliancy, naturalis non fucatus nitor, id. Brut. 9, 36. (N.B.--R. display or effect may be expr. by ornatus, ornamenta, id. Or. 39 [q. v.].)
1. rhētŏrĭcus: r. exercises, r. exercitationes, Cic. N. D. 2, 67, 168: a r. syllogism, r. syllogismus, Quint. 9, 4, 57.
2. ōrātōrius: r. ornaments, o. ornamenta dicendi, Cic. Brut. 75, 261: v.