ruined
ruined
adj.
Fallen in ruins: P. καταπεπτωκώς, V. ἐρείψῐμος.
Utterly ruined: Met., Ar. and P. ἐξώλης, P. προώλης, V. πᾰνώλης, ἐξεφθαρμένος, πολύφθορος, ἄϊστος, Ar. and V. φροῦδος, πᾰνώλεθρος.
adj.
Fallen in ruins: P. καταπεπτωκώς, V. ἐρείψῐμος.
Utterly ruined: Met., Ar. and P. ἐξώλης, P. προώλης, V. πᾰνώλης, ἐξεφθαρμένος, πολύφθορος, ἄϊστος, Ar. and V. φροῦδος, πᾰνώλεθρος.
ruined:
1. ruīnōsus: r. houses, r. domi, Ov. Her. 1, 56: a r. house, aedes r., Cic. Off. 3, 13, 54.
2. Fig.: naufrăgus: Cic. Pis. 19, 43. Phr.: half.-r., semirŭtus: the h.-r. city, semiruta urbs, Liv. 5, 49.
1. ruīnōsus: r. houses, r. domi, Ov. Her. 1, 56: a r. house, aedes r., Cic. Off. 3, 13, 54.
2. Fig.: naufrăgus: Cic. Pis. 19, 43. Phr.: half.-r., semirŭtus: the h.-r. city, semiruta urbs, Liv. 5, 49.