sedate
sedate
adj.
P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος, P. ἡσύχιος.
Shy: P. and V. αἰδοῖος, P. αἰσχυντηλός.
Dignified: P. and V. σεμνός.
adj.
P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος, P. ἡσύχιος.
Shy: P. and V. αἰδοῖος, P. αἰσχυντηλός.
Dignified: P. and V. σεμνός.
SEDATE
lentus (without emotion): ab animi perturbatione liber (free from passion): tranquillus (calm): quietus: sedatus (composed collected): placidus (of an even temper mild). (The words are found in this connection and order.) quietus placidusque; sedatus et quietus; sedatus placidusque; placidus et sedatus
lentus (without emotion): ab animi perturbatione liber (free from passion): tranquillus (calm): quietus: sedatus (composed collected): placidus (of an even temper mild). (The words are found in this connection and order.) quietus placidusque; sedatus et quietus; sedatus placidusque; placidus et sedatus
sedate:
1. tempĕrātus (a term implying praise): she has such a s. and moderate character, est ita temperatis moderatisque moribus, Cic. Fam. 12, 27, med.: a calm and s. kind of speech, aequabile et t. orationis genus, id. Off. 1, 1, 3: cf. id. Or. 27, 95 (oratio modica ac temperata).
2. sēdātus (calm, quiet: not necessarily implying praise): hasty men hate a s. man, oderunt s. celeres, Hor. Ep. 1, 18, 90: to write with a more s. mind, scribere sedatiore animo, Cic. Att. 8, 3, fin.
1. tempĕrātus (a term implying praise): she has such a s. and moderate character, est ita temperatis moderatisque moribus, Cic. Fam. 12, 27, med.: a calm and s. kind of speech, aequabile et t. orationis genus, id. Off. 1, 1, 3: cf. id. Or. 27, 95 (oratio modica ac temperata).
2. sēdātus (calm, quiet: not necessarily implying praise): hasty men hate a s. man, oderunt s. celeres, Hor. Ep. 1, 18, 90: to write with a more s. mind, scribere sedatiore animo, Cic. Att. 8, 3, fin.