snarler

SNARLER

canis qui gannitu lascivit (after Apul. Met. 6 p. 175 30): homo qui allatrat omnes et gannitibus improbis lacessit (after Mart. 5 61 2).

snarler:

I. Lit.: expr. by verb: e. g. qui hirrit, etc. (v. TO SNARL, I.).

II. Fig.: expr. by adj. (v. SNARLING, adj.).