snub
snub
v. trans.
Humble: P. ταπεινοῦν ; see also insult.
v. trans.
Humble: P. ταπεινοῦν ; see also insult.
snub
subs.
Insult: P. and V. ὑβρί̆ς, ἡ ; see slight.
subs.
Insult: P. and V. ὑβρί̆ς, ἡ ; see slight.
SNUB
v. alicui convicium facere: aliquem conviciis or contumeliis consectari.
v. alicui convicium facere: aliquem conviciis or contumeliis consectari.
snub (v.):
I. To chide: perh. corrĭpio, etc. (v.TO CHIDE ): rĕprehendo, vītūpĕro, etc. (v. TO BLAME , CENSURE ). (N.B.--Not conviciis, contumeliis consectari [as given by R. and A.], which seems too strong.)
II. To slight designedly: perh. neglĭgo, ŏmitto, praetĕreo (v.TO DISREGARD , SLIGHT .)
I. To chide: perh. corrĭpio, etc. (v.
II. To slight designedly: perh. neglĭgo, ŏmitto, praetĕreo (v.
snub, snubbing (subs.): expr. by verb: v. TO SNUB .