social
social
adj.
Gregarious: P. ἀγελαῖος. Ar. and P. σύννομος.
Civic: P. πολιτικός.
Social intercourse: P. and V. κοινωνία, ἡ. σῠνουσία, ἡ, ὁμῑλία, ἡ.
While enjoying social intercourse without causing offence: P. ἀνεπαχθῶς τὰ ἴδια προσομιλοῦντες (Thuc. 2.37).
Social gathering, party: Ar. and P. σῠνουσία, ἡ ; see party.
adj.
Gregarious: P. ἀγελαῖος. Ar. and P. σύννομος.
Civic: P. πολιτικός.
Social intercourse: P. and V. κοινωνία, ἡ. σῠνουσία, ἡ, ὁμῑλία, ἡ.
While enjoying social intercourse without causing offence: P. ἀνεπαχθῶς τὰ ἴδια προσομιλοῦντες (Thuc. 2.37).
Social gathering, party: Ar. and P. σῠνουσία, ἡ ; see party.
SOCIAL
socialis (inclined to union and companionship): sociabilis (capable of or inclined to union and companionship with others): congregabilis (also capable of being easily united with others in a herd or set; e.g. apum examina Cic.): facilis (easy of access companionable). Social life vitae societas; societas conjunctionis humanae; caritas atque societas humana: to bring uncivilized men to the habits of social life homines dissipatos congregare et ad (or in) vitae societatem convocare: to lead a social life (i.e. life of friendly intercourse) with one’s companions societatem caritatis coire cum suis: man is a social animal homo est animal sociale; natura nos sociabiles fecit; natura hominem conciliat homini et ad orationis et ad vitae societatem: the social union civilis societas; hominum inter homines societas; societas or consortio humana; consociatio hominum; societas generis humani; conjunctio congregatioque hominum; societas hominum conjunctioque; convictus humanus (all Cic.).
socialis (inclined to union and companionship): sociabilis (capable of or inclined to union and companionship with others): congregabilis (also capable of being easily united with others in a herd or set; e.g. apum examina Cic.): facilis (easy of access companionable). Social life vitae societas; societas conjunctionis humanae; caritas atque societas humana: to bring uncivilized men to the habits of social life homines dissipatos congregare et ad (or in) vitae societatem convocare: to lead a social life (i.e. life of friendly intercourse) with one’s companions societatem caritatis coire cum suis: man is a social animal homo est animal sociale; natura nos sociabiles fecit; natura hominem conciliat homini et ad orationis et ad vitae societatem: the social union civilis societas; hominum inter homines societas; societas or consortio humana; consociatio hominum; societas generis humani; conjunctio congregatioque hominum; societas hominum conjunctioque; convictus humanus (all Cic.).
social:
1. sŏciālis (companionable): man is a s. being, (homo) sociale animal, Sen. Ben. 7, 1, fin. Phr.: man has a s. craving, homo est hominum appetens, Cic. Fin. 2, 14, 45: s. life, societas vitae, Cic. s. meal, convivium, id. Sen. 13, 45: s. pleasures, *circulorum jucunditates (Georg.): s. affection, caritas, Cic. Am. 8, 27: (cf. societas caritatis, caritas atque societas humana, Georg.): s. manner of life, consuetudo vivendi, Cic.: cf. consuetudo victus, Caes. B. G. 1, 31, fin.: s. chat, *sermo qui versatur in circulis (Georg.): a city destitute of any s. bond, urbs nullius rei inter se socia, Liv. v.SOCIABLE .
2. commūnis: ignorant of the customs of s. life, communis vitae ignarus, Cic. Phil. 2, 4, 7. Expr. too by communitas with subs.: s. living, c. vitae atque victus, Cic. Fam. 9, 24, 3.
3. cīvīlis (in political sense): s. union, c. conciliatio et societas, Cic. N. D. 2, 31, 78: cf. communitas c., id. Fin. 3, 20, 66: s. habit and custom, mos consuetudoque c., id. Off. 1, 41, 148: s. institutions, c. instituta, Cic.: often in Cic. expr. by civitatis with a subs.: e. g. c. leges, jura, etc.: s. duties, civilia officia, Quint.: s. virtues, c. virtutes, Quint. (Phr.: virtutes quae in communitate cernuntur, Cic.)
1. sŏciālis (companionable): man is a s. being, (homo) sociale animal, Sen. Ben. 7, 1, fin. Phr.: man has a s. craving, homo est hominum appetens, Cic. Fin. 2, 14, 45: s. life, societas vitae, Cic. s. meal, convivium, id. Sen. 13, 45: s. pleasures, *circulorum jucunditates (Georg.): s. affection, caritas, Cic. Am. 8, 27: (cf. societas caritatis, caritas atque societas humana, Georg.): s. manner of life, consuetudo vivendi, Cic.: cf. consuetudo victus, Caes. B. G. 1, 31, fin.: s. chat, *sermo qui versatur in circulis (Georg.): a city destitute of any s. bond, urbs nullius rei inter se socia, Liv. v.
2. commūnis: ignorant of the customs of s. life, communis vitae ignarus, Cic. Phil. 2, 4, 7. Expr. too by communitas with subs.: s. living, c. vitae atque victus, Cic. Fam. 9, 24, 3.
3. cīvīlis (in political sense): s. union, c. conciliatio et societas, Cic. N. D. 2, 31, 78: cf. communitas c., id. Fin. 3, 20, 66: s. habit and custom, mos consuetudoque c., id. Off. 1, 41, 148: s. institutions, c. instituta, Cic.: often in Cic. expr. by civitatis with a subs.: e. g. c. leges, jura, etc.: s. duties, civilia officia, Quint.: s. virtues, c. virtutes, Quint. (Phr.: virtutes quae in communitate cernuntur, Cic.)
appearing fewer than 50 times
εὔμικτοςsocial
κοινωνικός
held in common, social
ἀγελαστικός
gregarious, social