stoical
stoical
adj.
Calm: P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος.
Patient, enduring: P. καρτερικός.
adj.
Calm: P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος.
Patient, enduring: P. καρτερικός.
STOICAL
PROP. Stoicus.
Figuratively lentus: durus. To regard anything with stoical indifference non moveri non duci non tangi aliqua re: durum esse ad aliquid: animus obduruit ad aliquid: lente ferre aliquid. Vid: also APATHY.
PROP. Stoicus.
Figuratively lentus: durus. To regard anything with stoical indifference non moveri non duci non tangi aliqua re: durum esse ad aliquid: animus obduruit ad aliquid: lente ferre aliquid. Vid: also APATHY.
stoical:
I. In strict sense: v. preced. art.
II. Manifesting indifference to pleasure or pain: dūrus, ferreus: cf. Cic. Am. 13, ad fin., virtutem duram et quasi ferream esse volunt. Also rĭgĭdus (inflexible): cf. Liv. 39, 40, (Cato) rigidae innocentiae; and horrĭdus: Hor. Od. 3, 21, 10, non ille ... te negliget horridus (with s. indifference): to become s., obdurescere (ad aliquid): Cic. Att. 1, 13, 2.
I. In strict sense: v. preced. art.
II. Manifesting indifference to pleasure or pain: dūrus, ferreus: cf. Cic. Am. 13, ad fin., virtutem duram et quasi ferream esse volunt. Also rĭgĭdus (inflexible): cf. Liv. 39, 40, (Cato) rigidae innocentiae; and horrĭdus: Hor. Od. 3, 21, 10, non ille ... te negliget horridus (with s. indifference): to become s., obdurescere (ad aliquid): Cic. Att. 1, 13, 2.