time-server
TIME-SERVER
homo multorum temporum: qui duabus sellis sedere solet (Laber. ap. Sen. Contr. 3 18 fin.). To be a time-server ad id unde aliquis flatus ostenditur vela dare (Cic.); se ad motum fortunae movere (Caes.); fortunae applicare sua consilia (Liv.); semper ex ancipiti temporum mutatione pendere (Curt. 4 1 27).
homo multorum temporum: qui duabus sellis sedere solet (Laber. ap. Sen. Contr. 3 18 fin.). To be a time-server ad id unde aliquis flatus ostenditur vela dare (Cic.); se ad motum fortunae movere (Caes.); fortunae applicare sua consilia (Liv.); semper ex ancipiti temporum mutatione pendere (Curt. 4 1 27).
time-server: lĕvis, inconstans, mūtābĭlis: v. FICKLE , CHANGEABLE : also, homo temporum: Curt. (Kr.): Phr.: I have in no wise been a t., nihil est a me inservitum temporis causa, Cic. Fam. 6, 12, 2: to be a t., tempori turpiter servire (after Cic. Sest. 6, 14, where tempori servire occurs, but in a good sense): *inter utramque partem studium alternare (of a wavering ally): you were a clever t., scisti uti foro, Ter. Ph. 1, 2, 29: if my hearers are inclined one way, I turn t., and go with the breeze, si auditores propendent, ad id unde aliquis flatus ostenditur vela do, Cic. de Or. 2, 44, 187.