unabashed
unabashed
adj.
Shameless: P. and V. ἀ̆ναιδής, ἀ̆ναίσχυντος, θρᾰσύ̆ς.
adj.
Shameless: P. and V. ἀ̆ναιδής, ἀ̆ναίσχυντος, θρᾰσύ̆ς.
UNABASHED
*pudore non (or nullo) deterritus: *pudore nullo revocatus (ab aliqua re). By circumlocution with aliquem non pudet (alicujus rei). If = shameless impudens. To do anything unabashed sine pudore facere aliquid (Quint.); *pudore dimisso facere aliquid (pudore dimisso Cic.).
*pudore non (or nullo) deterritus: *pudore nullo revocatus (ab aliqua re). By circumlocution with aliquem non pudet (alicujus rei). If = shameless impudens. To do anything unabashed sine pudore facere aliquid (Quint.); *pudore dimisso facere aliquid (pudore dimisso Cic.).
unabashed:
A. In good sense:
1. interrĭtus: u. witnesses, firmi et interriti, Quint. 5, 7, 11.
2. intrĕpĭdus: Ov. Met. 13, 478: Tac. H. 1, 35: v.DAUNTLESS . Phr.: u. by defeat: repulsae nescius, Hor. Od. 3, 2, 17:
B. In bad sense:
1. impŭdens: Cic. Fam. 5, 12.
2. invĕrēcundus: an u. brow, inverecunda frons, Quint. 2, 4, 16.
3. attrītus: Juv. 13, 242.
4. impĭger, ra, rum (poet.): Virg. Aen. 1, 778: v.SHAMELESS .
A. In good sense:
1. interrĭtus: u. witnesses, firmi et interriti, Quint. 5, 7, 11.
2. intrĕpĭdus: Ov. Met. 13, 478: Tac. H. 1, 35: v.
B. In bad sense:
1. impŭdens: Cic. Fam. 5, 12.
2. invĕrēcundus: an u. brow, inverecunda frons, Quint. 2, 4, 16.
3. attrītus: Juv. 13, 242.
4. impĭger, ra, rum (poet.): Virg. Aen. 1, 778: v.