unattempted
unattempted
adj.
P. ἀπείρατος.
adj.
P. ἀπείρατος.
UNATTEMPTED
intentatus (nihil Hor.; iter Tac.): inexpertus. To leave nothing unattempted nihil inexpertum omittere; omnia experiri.
intentatus (nihil Hor.; iter Tac.): inexpertus. To leave nothing unattempted nihil inexpertum omittere; omnia experiri.
unattempted:
1. intentātus: Hor. A. P. 285.
2. inexpertus: Virg. Aen. 4, 415.
3. inausus: Join: inausus, intractatus, Virg. Aen. 8, 205.
4. nĕgātus (poet.): a way u., negata via, Hor. Od. 3, 2, 22. Phr.: to leave u., expr. by praetermitto, omitto, etc.: I have left nothing u. to draw away Pompey ..., nihil praetermisi ... quin Pompeium ... avocarem, Cic. Phil. 2, 10, 23: praetereo, Virg. Georg. 4, 148: omnia experior, Ter. Andr. 2, 1, 13: experiri nolo, Cic. Or. 1, 3: v.TO ATTEMPT , UNTRIED .
1. intentātus: Hor. A. P. 285.
2. inexpertus: Virg. Aen. 4, 415.
3. inausus: Join: inausus, intractatus, Virg. Aen. 8, 205.
4. nĕgātus (poet.): a way u., negata via, Hor. Od. 3, 2, 22. Phr.: to leave u., expr. by praetermitto, omitto, etc.: I have left nothing u. to draw away Pompey ..., nihil praetermisi ... quin Pompeium ... avocarem, Cic. Phil. 2, 10, 23: praetereo, Virg. Georg. 4, 148: omnia experior, Ter. Andr. 2, 1, 13: experiri nolo, Cic. Or. 1, 3: v.