unbelieving
unbelieving
adj.
P. ἄπιστος.
Suspicious: P. and V. ὕ̆ποπτος.
Impious: P. and V. ἀ̆σεβής, δυσσεβής (rare P.).
adj.
P. ἄπιστος.
Suspicious: P. and V. ὕ̆ποπτος.
Impious: P. and V. ἀ̆σεβής, δυσσεβής (rare P.).
UNBELIEVING
infidelis (ecclesiastical): obstinatus contra veritatem (Quint. 12 1 10): Deum nesciens (Lactantius): incredulus (with reference to a particular statement † and post-Augustan prose Hor. Quint.).
infidelis (ecclesiastical): obstinatus contra veritatem (Quint. 12 1 10): Deum nesciens (Lactantius): incredulus (with reference to a particular statement † and post-Augustan prose Hor. Quint.).
unbelieving:
1. incrēdŭlus: Hor. A. P. 188.
2. infĭdēlis: Vulg. 1 Cor. vii. 14. Phr.: obstinately u., contra veritatem obstinatus, Quint. 12, 1, 10.
1. incrēdŭlus: Hor. A. P. 188.
2. infĭdēlis: Vulg. 1 Cor. vii. 14. Phr.: obstinately u., contra veritatem obstinatus, Quint. 12, 1, 10.