unpopular
unpopular
adj.
P. and V. ἐπίφθονος.
adj.
P. and V. ἐπίφθονος.
UNPOPULAR
Disliked by the people invidiosus (disliked from being an object of envy; of persons or things; si is invidiosus et multis offensus esse videatur; aliquid invidiosum est ad bonos; where observe that “to be unpopular in anybody’s eyes” is invidiosum esse ad aliquem): non gratiosus (not in favor; with anybody apud aliquem). A worthu man but as unpopular as C. Calidius homo honestus sed non gratiosior quam C. Calidius est. To be unpopular in odio esse (with anybody alicui); in invidiā esse; invidiam habere: to be very unpopular in summo or magno odio esse; in magna invidia esse: to make one’s self unpopular odium (alicujus) suscipere; suscipere invidiam atque odium apud aliquem: to make anybody unpopular in invidiam aliquem inducere or adducere; magnum odium in aliquem concitare: to make anything unpopular gravem offensionem in rem aliquam concitare: to become unpopular in odium or in invidiam venire: without becoming unpopular with the Senate nulla senatus mala gratia: to become unpopular in consequence of anything excipere offensionem ex aliquo facto.
Not adapted to the comprehension of the unlearned intelligentia a vulgari remotus: ad sensum popularem vulgaremque parum accommodatus or ad commune judicium popularemque intelligentiam parum accommodatus (after the phrases for POPULAR Vid :).
Disliked by the people invidiosus (disliked from being an object of envy; of persons or things; si is invidiosus et multis offensus esse videatur; aliquid invidiosum est ad bonos; where observe that “to be unpopular in anybody’s eyes” is invidiosum esse ad aliquem): non gratiosus (not in favor; with anybody apud aliquem). A worthu man but as unpopular as C. Calidius homo honestus sed non gratiosior quam C. Calidius est. To be unpopular in odio esse (with anybody alicui); in invidiā esse; invidiam habere: to be very unpopular in summo or magno odio esse; in magna invidia esse: to make one’s self unpopular odium (alicujus) suscipere; suscipere invidiam atque odium apud aliquem: to make anybody unpopular in invidiam aliquem inducere or adducere; magnum odium in aliquem concitare: to make anything unpopular gravem offensionem in rem aliquam concitare: to become unpopular in odium or in invidiam venire: without becoming unpopular with the Senate nulla senatus mala gratia: to become unpopular in consequence of anything excipere offensionem ex aliquo facto.
Not adapted to the comprehension of the unlearned intelligentia a vulgari remotus: ad sensum popularem vulgaremque parum accommodatus or ad commune judicium popularemque intelligentiam parum accommodatus (after the phrases for POPULAR Vid :).
unpopular:
I. Not acceptable to the people:
1. invĭdiōsus (exposed to odium and ill-feel ng; the object of such): u. with respectable citizens, i. apud bonos, Cic. Att. 2, 19, 3: also foll. by ad, in, id. Join: invidiosus aut multis offensus, Cic. Clu. 58, init.: so, miser atque invidiosus offensusque, id. Verr. 3, 62, 145.
2. offensus: so universally u., tam peraeque omnibus generibus, ordinibus, aetatibus o., Cic. Att. 2, 19, 1; esp. with invidiosus: v. supr. (cf. alsoUNPOPULARITY ).
3. invīsus (detested): more despised every day and more u., contemptior in dies et invisior, Suet. Tib. 13: Quint.
4. populo [plebi, multitudini] ingratus, injucundus: cf. Caes. B. G. 7, 30 (fuit haec oratio non ingrata Gallis); and Cic. Q. Fr. 3, 8 (rumor Dictatoris injucundus bonis): v.UNPLEASING .
5. expr. by invĭdia, offensio, ŏdium, with a verb: to be in any degree u., in ulla invidia esse, Cic. Att. 2, 9: to be somewhat u., nonnullam i. habere, id. de Or. 2, 70, 283: to become u., invidia onerari, Suet. Oth. 6; apud populum invidiam atque offensionem suscipere, Cic. Verr. 2, 55, 137: so, in odium off.que incurrere, cadere, id.: to be so universally u., tanto in odio esse omnibus, id. Att. 2, 21, 1. Phr.: that step is apt to be u., ea res solet populi voluntatem offendere, Cic. l. c. § 3.
II. Ill-adapted for general acceptance: expr. by negative with exprr. underPOPULAR (IV.).
I. Not acceptable to the people:
1. invĭdiōsus (exposed to odium and ill-feel ng; the object of such): u. with respectable citizens, i. apud bonos, Cic. Att. 2, 19, 3: also foll. by ad, in, id. Join: invidiosus aut multis offensus, Cic. Clu. 58, init.: so, miser atque invidiosus offensusque, id. Verr. 3, 62, 145.
2. offensus: so universally u., tam peraeque omnibus generibus, ordinibus, aetatibus o., Cic. Att. 2, 19, 1; esp. with invidiosus: v. supr. (cf. also
3. invīsus (detested): more despised every day and more u., contemptior in dies et invisior, Suet. Tib. 13: Quint.
4. populo [plebi, multitudini] ingratus, injucundus: cf. Caes. B. G. 7, 30 (fuit haec oratio non ingrata Gallis); and Cic. Q. Fr. 3, 8 (rumor Dictatoris injucundus bonis): v.
5. expr. by invĭdia, offensio, ŏdium, with a verb: to be in any degree u., in ulla invidia esse, Cic. Att. 2, 9: to be somewhat u., nonnullam i. habere, id. de Or. 2, 70, 283: to become u., invidia onerari, Suet. Oth. 6; apud populum invidiam atque offensionem suscipere, Cic. Verr. 2, 55, 137: so, in odium off.que incurrere, cadere, id.: to be so universally u., tanto in odio esse omnibus, id. Att. 2, 21, 1. Phr.: that step is apt to be u., ea res solet populi voluntatem offendere, Cic. l. c. § 3.
II. Ill-adapted for general acceptance: expr. by negative with exprr. under