unreasonable
unreasonable
adj.
P. ἄλογος, ἀνεπιεικής, ἀλόγιστος.
adj.
P. ἄλογος, ἀνεπιεικής, ἀλόγιστος.
UNREASONABLE
rationi repugnans (against reason): iniquus (unfair). To be unreasonable in one’s demands iniqua postulare.
rationi repugnans (against reason): iniquus (unfair). To be unreasonable in one’s demands iniqua postulare.
unreasonable:
1. in strict sense: expr. by contra (rectam) rationem esse; (rectae) rationi repugnare, non convenire: v.CONTRARY TO , OPPOSED . Also sometimes absurdus: v. ABSURD .
2. of persons who expect too much: ĭnīquus (unfair): am I u. in my expectations? num iniquum (iniqua) postulo? Ter. Ph. 2, 3, 64 so, of unreasonable and captious critics: id. Hec. prol. alt. 46.
1. in strict sense: expr. by contra (rectam) rationem esse; (rectae) rationi repugnare, non convenire: v.
2. of persons who expect too much: ĭnīquus (unfair): am I u. in my expectations? num iniquum (iniqua) postulo? Ter. Ph. 2, 3, 64 so, of unreasonable and captious critics: id. Hec. prol. alt. 46.