ridiculum
rīdĭcŭlum, (14) ī, n. (ridiculus), ce qui fait rire, mot plaisant, plaisanterie, bouffonnerie : Cic. Or. 87 ; 88 ; per ridiculum Cic. Off. 1, 134, en plaisantant ; pl., Cic. de Or. 2, 237 ; 286.
ridiculum , i. n.
笑言。譏誚。Esse vel habere in ridiculo 人以爲不足間。Ridiculo esse 爲人所笑者。Per ridiculum vel ridiculi gratia 譏笑。
Suggest a Translation
See an image
笑言。譏誚。Esse vel habere in ridiculo 人以爲不足間。Ridiculo esse 爲人所笑者。Per ridiculum vel ridiculi gratia 譏笑。
Suggest a Translation
See an image