rixosus
rixōsus, a, um, adj. [rixa],
- quarrelsome, pugnacious: aves, Col. 8, 2, 5; cf. Paul. ex Fest. p. 291 Müll.
rīxōsus, a, um (rixa), zänkisch, gens, Tert. ad nat. 2, 8: mulier, Vulg. prov. 21, 19: aves, Colum. 8, 2, 5.
com muliere ~a,mid secfullan wife
~us vel rixuosus, i. rixa plenus
cujus oculi sunt multi motus ‥ significant hominem ‥ mendacem, infidelem, invidiosum et risosum
in claustro efficiuntur fraudulenti, ~i, aliis gentibus cupidiores(
ut universitas sit purgata ‥ scandalosis, conspiratoribus, ~is
omittamus stolidas fabulas et ~a verba que Deus execratur
efficit ingratum rixosa superbia
rixōsus, a, um (rixa), querelleur, batailleur : Col. Rust. 8, 2, 5 ; Tert. Nat. 2, 8.