roboretum
~um,æcen
~i autem monasterium, quod lingua Scotorum [(D ]armach, hoc est Campus roborum, id est quercuum, in Hibernia est
rōbŏrētum, ī, n. (robur), chênaie, lieu planté de chênes : Gloss. Gr.-Lat.
Cum silvis, castaneis, Roboreis, ac stellariis, etc.Legendum forte
Rouvreet
Roubre, a
Robore, vel
Rouvroy, Rouvrayeet
Rouvroye, a
Roboreto, dicta ; unde et familiæ multæ nobiles earumque dominia iis in regionibus vocantur
de Rouvrou, de la Rouvraye, etc. Hinc etiam patet, detortas fuisse voces
Roveritum, et
Rovretum, quæ de nemore, nostris
Rubridum, quæ de loco pagi Belsiensis, vulgo
Quædam exorta fuerat controversia Beccenses inter et Columbenses pro decima de Roborivus,vico vulgo
Rouvre, non
Roure, ut quidam e nostris scripserunt in Lexicis suis Gallicis, ubi de
Roborequercu duriori. Vide Rover.