rudus
rudus, a bit of copper
rudus2, broken stone, rubbish, debris
rūdus, ĕris, n., stones broken small and mingled with lime for plastering walls, paving floors, etc.
- I In gen., Vitr. 7, 1: rudus inicere solo, Plin. 36, 25, 62, § 186; Pall. 1, 9, 4; 11, 2 Mai: aedificia tecta rudere aut pavimentis, Auct. B. Alex. 1, 3: rudere, non tegulis teguntur, Auct. B. Hisp. 8, 2: pingue, i. e. rich soil, Col. poët. 10, 81.—
- II In partic., old rubbish, of the stones, plaster, etc., of decayed buildings (rare and not ante-Aug.): ruderi accipiendo Ostienses paludes destinabat, Tac. A. 15, 43.—In plur.: alveum Tiberis laxavit ac repurgavit, completum olim ruderibus, Suet. Aug. 30; id. Vesp. 8.
rūdus, ĕris, v. raudus.
1. rūdus, eris, n. (aus *ghreudos, Wz. ghreu(d), hart über etwas hinstreifen, zerreiben, ayd. grioz, Sand, nhd. Grieß), zerbröckeltes Gestein, Stückchen Kalk, Erde ufw., rudere pingui saturare terram, fette Erde, Colum. poët. 10, 81. – bes. a) rudus vetus u. bl. rudus, Gerölle, Schutt, von alten, eingestürzten Gebäuden, Tac. ann. 15, 43: Plur. rudera, altes, eingestürztes Gemäuer, Suet. Aug. 30, 1; Vesp. 8, 5. – b) rudus novum u. bl. rudus, ein aus Brandsteinen u. Kalk bereiteter Mörtel zum Überziehen der Wände, Fußböden usw., die Estrichmasse, Cato, Vitr. u. Plin.: r. redivivum, schon einmal gebrauchte Estrichmasse, Vitr.: Alexandriae aedificia tecta sunt rudere aut pavimentis, Auct. b. Alex.
2. rūdus, s. raudus.
tot semiruti parietes aecclesiarum, tot anfractus porticuum, tanta turba ~erum quantam vix alibi cernas
cum ‥ egressus esset, statim horrifico fragore domus tota concussa parietes et tectum in unum ~erum chaos confudit
ad reparacionem claustri, occasione dampnorum ‥ ex stillicidiis et ~eribus cadentibus de illa domo
pons eorum [(sc. mercatorum ] de Owse cedidit [sic ], tam racione †rudcorum [i. ruderum ] dicti pontis adhuc in aqua de Owse existen[cium ] et remanen[cium ] quam diversorum naufragiorum in alto mare et in predicta aqua
nam qui super humum ac ~era infirmarum cogitationum aedificium sanctae actionis erigere conatur, fallitur
qui ‥ thesauros effodit eicit ~us terrestre
~era illa tumultuario cespite corporibus conjecta effodientes
item a rure hoc ~us, -ris in singulari sed ~era in plurali, unde Beda in expositione super parabolas ‘qui thesauros effodit, eicit ~us terrestre’ id est omne illud quod eicitur de fossa
hic ~us, A. [] a cobylstone
expurgatis vitiorum ~eribus
cepit cogitare quibus adinventionum ~eribus eos neci posset tradere
omnia pariter conglobata, velut acervum ~erum, velut reliquias vilium mancipiorum, aecclesiae foribus alienavit
eruderare, purgare, quasi ~era auferre
Ezechias illud [sc. templum ] rex jussit a ~eribus et sordibus repurgari
vir Dei ‥ sic vipereum pereuntis lolii germen ab hac extirpavit, ut ulterius dumosi ruris ~era in ea pullulare prohiberet
erutis ~eribus tentationum ‥ optimum fructum in agro Dominico deinceps protulit
~er, stercus vel quod de effossa terra egeritur, pluraliter ~era
mukke , letamen est pinguedo terre, ~er
a trydelle , ~er
a tirdil ,~us, -eris, hoc
respicit ast humiles caelo terraque benignus, / maerentes inopesque a rudere tollit eosque / primates inter populi sublimat opimos
tradere dona / pauperibus miseris, nimium qui frigida membra / exlcusi portis calefacta in rudere ponunt
a synke , ~er, ~us
~er [gl.: ] ad quod sordes coquine defluere possintguter
iiij novos pannos plumbi ad ~era circa turres de longitudine ix pedum et latitudine ij pedum et dim’(
in posicione unius plumbi in bracina, cum portagio lapidis et luti, et faccione unius ~eris per medium bracine, v s.
pro mundacione ~erum et graduum super et infra ecclesiam
in reparacione unius ~eris de †plumbi [l. plumbo ] supra cancellum ecclesie S. Johannis ad pontem Use vj s. j d.
hic gurges, -tis, hoc ~or, hec ~or,a gotyr
~era,oran
1 rūdus, v. raudus.
2 rūdus, (13) ĕris, n. , gravois, plâtras, déblais, décombres, ruines : Tac. Ann. 15, 43 || béton : Vitr. Arch. 7, 1 || marne, terre grasse : Col. Rust. 10, 81.
- 1. los of verbrokkeld gesteente, puin; plur. puinhopen;
- 2. steengruis, mortel.
Lapis rotondus, et hæc Rudura. Glossar. vet. ex Cod. reg. 521.
Stercus alimenti, in eod. Glossar.
rūdus (raudus) (1) eris
- cf. rudis, a bit of copper(used as money, uncoined): rudera iacere, L.
rūdus (2) eris, n
- broken stone, rubbish, debris: Ruderi accipiendo, Ta.: acutum silicis, Ct.