rumigo
rūmĭgo, āre, v. a. [rumen-ago],
- to chew over again, to ruminate: jam tertium qualum, Ap. Met. 4, 22, 20; bos si non rumigat, Gargil. Mart. Cur. Boum. § 15.
rūmigo, āre (ruma u. ago), wiederkäuen, wiederkäuend fressen, Apul. met. 4, 22: bos si non rumigat, Gargil. Mart. cur. boum § 15.
See: rumigare
rūmĭgō, āre (ruma, ago), tr., ruminer : Apul. M. 4, 22.