runa
rūna, ae,f., a kind of weapon, a javelin or dart.
- I Lit.: runa genus teli significat. Ennius: runata recedit, id est pilata, Fest. p. 263 Müll.: C. Gracchus runis et iis sicis, quas, etc.... nonne omnem rei publicae statum permutavit? Cic. Leg. 3, 9, 20 Mos. N. cr.—
- II Transf., the runic written character, runes: barbara fraxineis pingatur runa tabellis, Ven. Carm. 7, 18, 19.
rūna, ae, f., I) ein Wurfgeschoß, Wurfspieß, viell. das spätere pilum, Paul. ex Fest. 263, 1 (aber Cic. de legg. 3, 20 jetzt ruinis). – II) übtr., die Runenschrift, Ven. Fort. carm. 7, 18, 19.
Walpill ‥ presentant quod ‥ Thomas Theyer nondum fecit et reparavit partem suam communis ~e voc[(ate ] Walpilrune
una cum escuracione †rimarum [(l. runarum ] et aliorum fossatorum ibidem viz. in Huldyche Boroughill usque Housecrofte per iiij dies magne †rime [l. rune ] ij s. per vj dies alterius †rime [l. rune ] iij s. iiij d. juxta molendinum ibidem
rūna, æ, f. , ¶ 1 espèce de javelot : P. Fest. 263 ¶ 2 caractères runiques [de peuples du Nord] : Fort. Carm. 7, 18, 19.
Hinc Martinius legendum censet apud Papiam :Runa genus teli significat. Ennius : Runata recidit, id est pilata.
Runa, pilum, Runata, pilatas ;scilicet vel a
ruo, quod
Runaaliquid ruatur, seu sternatur, in ruinam detur. Certe pila muralia erant, quibus quatiebant muros, ut ruerent.