saeculariter
saeculāriter, Adv. (saecularis), dem Zeitalter gemäß, allgemein üblich, ornari, Cypr. test. 3, 36 lemm. Augustin. epist. 27, 5 u.a.
prius ignobiles ‥ sunt electi ~erque contemptibiles quam seculo sapientes
si ‥ exterior [sc. homo ] pretioso ‥ ornatu ~er [gl.: i. pompose ] gloriatur
modo autem ‥ per civitates episcopales sedes traditae sunt laicis ‥ ad possidendum, vel adulteratis clericis scortatoribus et publicanis ~er ad perfruendum
potius ‥ eligerem ‥ in monachica ‥ humilitate ‥ oboedire ‥ quam regnare in hoc mundo ~er
cum clerico qui uxorem habeat, et firmam teneat laicorum, et rebus extrinsecis ~er deditus sit, seculariter [(v. l. singulariter ] est disceptandum
quod innocentissime vixit, quod in seculo nihil ~er egit, et pro diebus eternis dies transitorios commutavit
pape deficit jus ad vindicandum de patrimonio Christi ‥ pro ‥ suis fratribus ‥ ditandis; et multo magis ad vivendum ~er in seipso(
archidiaconus ‥ ecclesiam secularium ‥ satis ~er quadam perturbatione animi conscendebat
expulsis clericis ~er viventibus, vetus monasterium monachis ‥ regulariter conversantibus in eorum loco substituit
~er est disceptandum
sæcŭlārĭtĕr, dʼune manière mondaine : Cypr. Testim. 3, 36 ; Aug. Ep. 27, 5.