salpicta
salpicta (collat. form salpista, Vop. Carin. 19), ae, m., = σαλπιγκτής (σαλπιστής),
- a trumpeter, Firm. Math. 8, 21; Arn. 7, 239 (v. Orell. N. cr. p. 440).
salpicta u. salpista, ae, m. (σαλπιγκτής, σαλπιστής), I) der Trompeter, Form -picta, Firm. math. 8, 21: Form -pista, Vopisc. Car. 19, 2. – II) (Nbf. salapitta) meton., die schallende Backpfeife (s. bucco), Arnob. 7, 33; vgl. Gloss. II, 177, 25 ›salapitta, ῥάπισμα‹.
quamvis aere cavo salpictae [vv. ll. salpistis, salpinctae, salpinctis, salpice ] classica clangant
militum horrorem belli et classica salpictae [vv. ll. salpicae, salpiste, salpitae; gl.: tubicinatoris, ] ‥ metuentiumheargan ,truþhornes
salpica, tubicinator
salpica,bymesangere
salpista aule,bymere
salpista, in tibiis [? l. tubis ] canens
salpicta, Firm. Math. 8, 21, et salpista, æ, m. (σαλπιγκτής, σαλπιστής), un trompette : Vop. Car. 19, 2.
Salpictas reddet, sed qui in bello confossi moriantur.
Præceptum est movente Salpista Joppem regredi.Adde Vopiscum in Carino. Vide Salapitta.