satellitium
sătellĭtĭum, ii, n. [satelles],
- an escort, convoy, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 1, 17.— Trop., a guard, protection (eccl. Lat.): scripturarum, Aug. Doctr. Chr. 3, 18.
satellitium (satellicium), iī, n. (satelles), die Bedeckung des Leibes eines Fürsten, Iul. Val. 1, 17 (10). – bildl., a) der Schutz, Augustin. de doctr. Chr. 3, 18: in eius satellicium confluere, Itin. Alex. 31 (72). – b) der Dienst, die Untertänigkeit, Knechtschaft, Augustin. in psalm. 82, 8; epist. 118, 1; in evang. Ioann. tract. 41, 12. – c) die Helfershelferschaft, Augustin. c. litt. Petil. 2. § 209.
suos ‥ adjutores ‥ non ut decuisset honoravit sed multis qui sanguinem suum in ejus ~io fuderunt ingratus extitit
milicia, ~ium, sodalicium
nec de schola Salvatoris sed potius de ~io Cesaris
unus eram de ~io illo eorum qui oderunt pacem
hos in ~ium nequitie sue predo pestilens elegit
de carne, de mundo, de diabolo et ejus ~io ‥ triumphavit
Satanae inservientes ~io ‥ ecclesiam Altissimi depopulantes
qui cum ~iis suis armatis irruens, violenter irrupit in monasterium
que in satelitio Christi nostra memoria praeclare egit ‥ H.
ubi dignitas et libertas ecclesie laicali adeo substernitur ~io
donativum, donum, stipendium, ~ium
~ium, satellitis premium
sătellĭtĭum, ĭī, n. , garde, escorte : J. Val. 1, 17, 10 || [fig.] appui : Aug. Doctr. Chr. 3, 18.
- 1. dienstbaarheid, onderhorigheid;
- 2. (metaf.) bescherming, hoede.