scienter

scĭenter, adv., v. scio, P. a. fin.

scienter, Adv. (sciens), I) wissentlich, mit Wissen od. Bewußtsein (Ggstz. ignoranter), Augustin. c. duas epp. Pelag. 3, 5 u. 6, 47 u. c. lul. Pelag. 5, 8. – II) geschickt, mit Geschicklichkeit, mit Sachkunde, dicere, Cic.: tibiis cantare, Nep.: neminem in eo genere scientius versatum Isocrate, Cic.: rationem huius operis scientissime exponere, Cic.

scienter [CL sciens pr. ppl. of scire+-ter] 1 knowingly, wittingly, consciously. b intentionally, deliberately. 1160 plane interrogatus non est quod fuerat negaturus, et ~er obmutuit in tumultu qui furoris videbat impetum J. Sal. Ep. 59 (124); qui indignum ~er vel absque multa probatione ordinat ‥ graviter Deum offendat H. Bos. Thom. III 17; loquitur de scita communicacione [l. ~er communicatore] erroris damnati ‥ sive sciat errorem esse damnatum sive ignoret Ockham Dial. 443; 1418 decernentes extunc irritum et inane si secus super hiis per quoscumque quavis auctoritate ~er vel ignoranter contingeret attemptari Reg. Cant. I 51; 1451 inhibemus ne persone accusantes accusatis ‥ aliquo modo ~er revelentur Mon. Francisc. II 103.  b siquis ~er fregerit pacem ‥ utlaghe judicatur DB I 172ra; vestes suas et quaeque habebat parva et vilia indumenta ‥ fratribus et egenis ~er distribuit V. Gund. 44; optimates ‥ Christiani ‥ ad conflictum eos [Turcos] provocaverunt et ad locum ubi Boamundus cum suis in insidiis delituit fugam fingentes ~er declinaverunt Ord. Vit. IX 9 p. 521; cetera, que melius nosti, ~er taceo J. Sal. Pol. 462A; de moribus vero non nulla ~er inserui Id. Met. 825B; damnari dignus est qui errorem suum ~er excusat Ad. Scot TT 792B; 1230 utrum ‥ interfecisset Basiliam ‥ ~er et prudenter et per maliciam excogitatam an invitus et per infortunium Pat 393. 2 knowledgeably. regi ‥ a venerabili archiepiscopo spontaneum ~er detulit responsum Willib. Bonif. 4; verbaque ~er divina, ut loqui potuit, omnibus ‥ predicabat quasi fuisset peritus in scripturis (Abbanus 4) VSH I 5.

scĭentĕr (13) (sciens), ¶ 1 avec du savoir : Cic. de Or. 2, 5 ¶ 2 avec à propos, sagement, judicieusement, adroitement : Cic. de Or. 1, 132 ; Cæs. C. 1, 55, 2 || scientius, scientissime Cic.

scienter . adv. c. s.
明知然。故意。

Suggest a Translation
See an image

scienter adv.with comp.and sup.

• sciens, knowingly, understandingly, intelligently, skilfully, expertly: dicere: aggerem subtrahebant, eo scientius, quod, etc., Cs.: rationem operis scientissime exponere.