scientiola
scĭentĭŏla, ae, f. dim. [scientia],
- a little knowledge, a smattering, Aug. Civ. Dei, 11, 31: parvas concinnavit scientiolas artium, Arn. 2, 56.
scientiola, ae, f. (Demin. v. scientia), die wenige (geringe) Kenntnis, Augustin. de civ. dei 11, 31: Plur. b. Arnob. 2, 18.
ergo perquisita directi ominis ~a, qua aequa promoveatur in eos rationis sententiola
ad istius ~e perfectionem non nisi per minucias ullo modo pervenitur
licet ‥ ~am meam grandis excesserit visio, te jubente dicam quod sencio
quantum ~a mea potest
quicquid mea ~a haud satis fretum in publicum prodire non audet
infinitam potentiam Dei ~e et ratiuncule mee legibus non coarto
ostentator ~e mee viderer
scĭentĭŏla, æ, f. , connaissance superficielle : Arn. 2, 18 ; Aug. Civ. 11, 31.