scrobiculus
scrŏbĭcŭlus, i, m. [scrobis],
- a little ditch or trench, Varr. ap. Non. 225, 9; Col. 4, 15, 3; 5, 6, 8; id. Arb. 30, 1; Plin. 21, 5, 13, § 26.
scrobiculus, ī, m. (Demin. v. scrobs), die kleine Grube, Varro fr., Colum. u. Plin.
diis aliis [sc. inferis ] facto ~o, aliis [sc. terrestribus ] super terram, celestibus vero extructis focis sacrificabant
scrŏbĭcŭlus, ī, m. (dim. de scrobis ), petite fosse : Col. Rust. 4, 15, 3 ; Plin. 21, 26.