sedatio
sedatio, a quieting, allaying, assuaging, calming
sēdātĭo, ōnis, f. [sedo, II.],
- an allaying, assuaging, calming of the passions (Ciceron.): perturbationum animi, Cic. Off. 1, 27, 93: maerendi, id. Tusc. 3, 27, 65: aegritudinis, id. ib. 4, 29, 63: animi, id. Fin. 1, 19, 64.
sēdātio, ōnis, f. (sedo), die Beruhigung der Leidenschaften, animi, Cic.: maerendi, Cic.: aegritudinis, Cic. – Plur., sedationes (animi), Ggstz. perturbationes, Cic. Tusc. 5, 43.
potus aque ad sitis ~onem(
magna discensionis materia orta fuit pro cujus cedacione ‥ episcopus multum laboravit
sēdātĭō, (16) ōnis, f. (sedo), action dʼapaiser, de calmer : Cic. Off. 1, 93 ; Tusc. 4, 63 || calme : Cic. Fin. 1, 64 ; pl., Cic. Tusc. 5, 43, les états de calme, de tranquillité de lʼâme.
Synodus Hiberniensis decrevit, ut uno quoque mortuo de substantia ejus pars detur Sacerdotibus..... Sedatium commune de substantia omnis mortui dandum.Et cap. 15. quod inscribitur
de Sedatione:
Synodus Kartaginensis ait : Sedatium commune, si modicum fuerit, respui non debet ; si magnum, accipiendum usque pretium vaccæ. Hoc Sedatium aufugit Regem et Episcopum, qui Monachus est, et fratres. Sinodus Hiberniensis in hoc Sedatium ovem, aut pretium ejus statuta dimensione statuit.Adde lib. 19. cap. 7. Vide Pretium sepulchri.
sēdātiō ōnis, f
- sedo, a quieting, allaying, assuaging, calming: perturbationum animi: maerendi: cum sedationes vitam efficiant beatam.